تبليغاتX
(آتر(ایران و گردشگری آتر
ایران و گردشگری
 دیدنی های مازندران
  استان مازندران در شمال کشور و بین مدارهای ۴۷ دقیقه تا ۳۸ درجه و ۵ دقیقه عرض شمالی و ۵۰ درجه و ۳۴ دقیقه تا ۵۶ درجه و ۱۴ دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبدا قرار گرفته است. 

  استان مازندران از شمال به دریای خزر،از غرب به استان گیلان،از شرق به استان گلستان و از جنوب به استانهای سمنان،قزوین و تهران محدود می شود.گستردگی این استان حدود ۲۳۷۵۶ کیلومتر مربع و حدود ۵/۱ درصد وسعت کشور را تشکیل می دهد.

مازندران

  استان‌ مازندران ‌۶۴۵۴۶ كیلومتر مربع‌ مساحت‌ دارد و از این‌ نظر یازدهمین‌ استان‌ ایران‌ است‌. بر اساس ‌آخرین‌ تقسیمات‌ سیاسی‌ و اداری‌ در سال ‌ ۱۳۷۵، شهرستان‌های‌ استان‌ مازندران‌ عبارت‌اند از: بهشهر، ساری‌، قائم‌شهر، بابل‌، بابلسر، آمل‌، نور، تنكابن‌، جویبار، گلوگاه، رامسر، محمودآباد، نكا، چالوس‌، نوشهر و سوادكوه‌. شهرستان‌ ساری‌ مركز استان‌ مازندران‌ است‌. این‌ استان‌ در سال ‌ ۱۳۷۵، حدود ۲۲۰۶۸۰۰ نفر جمعیت‌ داشته‌ است‌ كه‌ از این‌ تعداد حدود ۴۶ درصد در نقاط‌ شهری‌ و ۵۴ درصد در نقاط‌ روستایی‌ سكونت‌ داشته‌اند.

  طبیعت‌ استان‌ مازندران‌ تحت‌ تأثیر عرض‌ جغرافیایی‌، سلسله‌ جبال‌ البرز، ارتفاع‌ از سطح‌ دریا، دوری‌ و نزدیكی‌ به‌ دریا، بیابان‌های‌ جنوبی‌ تركمنستان‌، وزش‌ بادهای‌ محلی‌ و ناحیه‌ای‌ و پوشش‌ گیاهی‌ و جنگلی‌ قرار دارد. به‌ همین‌ جهت‌ آب‌ و هوای‌ مازندران‌ در كانون‌های‌ مختلف‌ جغرافیایی‌ متفاوت‌ و گوناگون‌ است‌ و انواع‌ آن‌ عبارتند از: آب‌ و هوای‌ معتدل‌ خزری‌، كه‌ تابستان‌های‌ گرم‌ و مرطوب‌ و زمستان‌های‌ معتدل‌ و مرطوب‌ دارد. آب‌ و هوای‌ معتدل‌ كوهستانی‌، كه‌ زمستان‌های‌ سرد با یخبندان‌ و تابستان‌های‌ معتدل‌ و كوتاه‌ دارد. آب‌ و هوای‌ سرد كوهستانی‌، كه‌ یخبندان‌های‌ طولانی‌ و زمستان‌های‌ سرد و تابستان‌های‌ كوتاه‌ و خنك‌ دارد. ریزش‌های‌ جوی نواحی‌ كوهستانی‌ غالباً به‌ صورت‌ برف‌ است‌ كه‌ تا اواسط‌ دوره‌ گرما نیز دوام‌ می‌آورد.

  استان‌ مازندران‌ علاوه‌ بر مردم‌ بومی‌، اقلیت‌های‌ بلوچ‌، ترك‌، كرد، لر، افغان‌، گرجی‌ و ارمنی‌ را نیز در خود جای‌ داده‌ است‌ كه‌ هنوز كاملاً با اكثریت‌ محلی‌ تركیب‌ نشده‌ و بسیاری‌ از خصایص‌ قومی‌ و فرهنگی‌ خود را حفظ ‌كرده‌اند. از جمله‌ بعضی‌ تیره‌های‌ ترك‌ كه‌ در قرون‌ گذشته‌ به‌ منظور جلوگیری‌ از هجوم‌ تركمن‌ها به‌ این‌ نواحی‌ كوچانیده‌ شده‌اند، هم‌ اكنون‌ در مازندران‌ حضور دارند. مردم مازندران غالبا به زبان مازندرانی گفتگو می کنند.زبان طبری یا مازندرانی بازمانده زبان ایرانیان قدیم است که دیرتر و کمتر از سایر زبانها تحت تاثیر زبانهای بیگانه ای چون عربی،مغولی و ... قرار گرفته است.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط رزگار در سه شنبه چهارم تیر 1387  |
 
 
بالا