مفالات کاریردی سفر 1

تهیه آتش

 

  در بسیاری از موقعیت ها شما احتیاج به روشن کردن آتش دارید. روشن کردن آتش بسیاری از خواسته های ما را برآورده می سازد. آتش نه تنها برای پختن و آماده کردن غذا به کار می رود، بلکه باعث گرم شدن و آسایش شما شده و از این جهت کالری بدن شما را که جهت گرم شدن شما به کار می رود، حفظ خواهد کرد. شما از آتش می تواند برای خالص کردن آب، استریل کردن بانداژ، پیغام های معنی دار جهت نشان دادن جا و وضعیت حال حاضر و حفاظت خود در برابر حیوانات سود ببرید. وجود آتش در روحیه افراد تاثیر مثبتی داشته و کما اینکه در مواقع خطر می توان از آن به عنوان یک ابزار دفاعی هم سود برد. البته باید در نظر داشته باشید که روشن کردن آتش می تواند منجر به آتش کردن گرفتن جنگل و یا منابع طبیعی شود؛ به همین دلیل همواره باید به نکات ایمنی در این زمینه دقت نمایید.

اصول اولیه آتش
یکی از اصول مهم در تئوری آتش؛ آشنایی با عنوان "مثلث آتش"است. مثلث آتش عنوانی فرضی است که به جهت فراموش نکردن چند عامل مهم ابداع شده است. اضلاع این مثلث شامل ماده سوختنی، حرارت و اکسیژن است. چنانچه یکی از این موارد را حذف کنیم آتش وجود خارجی نخواهد داشت. درست کردن یک آتش خوب بسته به نسبت مناسب ترکیب این موارد است که بسته به این کار، آتش بهتری خواهیم داشت.

انتخاب محل و آماده سازی
 1-قبل از درست کردن آتش ببینیم و فکرکنیم درباره:
    الف-عوارض زمان و آب و هوای منطقه درست کردن آتش
    ب-مواد و وسایل در دسترس
    ج-زمان در دسترس برای  آماه سازی و روشن کردن آتش
    د-چرایی روشن کردن آتش
 2-دنبال مکان خشکی بگردید که این شراط را داشته باشد:
    الف-حفاظی در برابر باد باشد
    ب-مکان مناسبی برای زدن سرپناه باشد
    ج-حرارت را در جای مورد نظرتان به شما بدهد
    د- ترجیحا نزدیک به چوب یا مداد سوختنی دیگر باشد

محل انتخابی را از زوائد پاک کرده و تا شعاع 1 متری موادی که احتمال گسترش دادن آتش را دارند، بردارید. چنانچه زمان دارید؛ یک دیواره چوبی یا سنگی ایجاد کنید تا حفاظی در برابر باد، جرقه و ایجاد جهت ورد نیاز آتش باشد.
توجه: از سنگ های خیس و سنگ های متخلخل که احتمال ترکیدگی دارند استفاده نکنید.

دو نمونه از دیواره ها آتش

 یکی از مکان های ایمن و موثر برای ایجاد آتش؛ چاله آتش است. چاله آتش فضایی مناسب است که هم هوا به اندازه کافی به آتش می رسد و هم می توان آتش را در آن متمرکز نمود. اگر یک چاله آتش پیدا کردید؛ آدم خوش شانسی هستید چون فضای مناسبی برای آتش و غذا درست کردن پیدا کرده اید. برای درست کردن یک چاله آتش یا چاله ی داکوتا بایستی سوراخ بزرگی در زمین بکنید و چاله دیگری جهت ورود هوا ایجاد نموده و طبق شکل آتشی در چاله ایجاد نمایید.

ادامه نوشته

چند نکته پیرامون جشن نوروز

چند نکته پیرامون جشن نوروز

پیشینه نوروز

نوروز به مانند جشن شب یلدا یا شب چله، جشن بهاربُد و دیگر جشن‌های گاهنباری که در آغاز و میانه فصل‌ها برگزار می‌شده‌اند، جشنی برگرفته از زمان و طبیعت است. برای دانستن سرآغاز پیدایش و میزان قدمت و دیرینگی جشن‌ها و مناسبت‌های برگرفته از طبیعت نیاز چندانی به پی‌جویی در منابع مکتوب و شواهد باستان‌شناختی نیست. چرا که اینچنین جشن‌ها، از زمان‌های بسیار دیرین و از هنگامی که انسانِ نخستین، محیط پیرامون خود و تغییرات فصول را درک کرده است، شناخته شده بوده‌اند. انسانِ آغازین، این زمان‌ها و هنگام‌های طبیعی را به دلیل نیازهای روزمره و مقتضیات طبیعی خود می‌شناخته و بین این روزها با دیگر روزهای سال تفاوتی قائل می‌شده است.

در نتیجه، نوروز و جشن‌های مشابه در اعتدال بهاری، از دیرباز در میان مردمان سرزمین‌های گوناگون با نام‌ها و آیین‌ها و سنت‌های گوناگون روایی داشته و هنوز هم کم و بیش دارد. برای نمونه، جشن نوروز در میان سومریان و بابلیان با نام‌های «زَگموگ» و «اَکیتو» معمول بوده و شناخته می‌شده است.

تعریف نوروز

نوروز در زمان‌ها و دوره‌های گوناگون و در میان مردمان سرزمین‌های مختلف، تعریف‌های متفاوتی داشته است. تشخیص و سنجش زمان درست نوروز و دقت این سنجش، به چگونگی تعریف نوروز وابسته است و به دانش و فنی که بتوان آن تعریف را در عمل اجرا کرد و به درستی تشخیص داد و محاسبه نمود.

بدیهی است که نوروز در زمان‌های بسیار دیرین که توانایی‌های علمی بشر (به ویژه در اندازه‌گیری و سنجش زمان) در حدی ابتدایی بوده، به مجموعه روزهایی اطلاق می‌شده است که مردم هر ناحیه با گرم‌شدن نسبی هوا، شکوفا و زاینده‌شدن زمین، آب‌شدن یخ‌ها و روان‌شدن جویبارهای یخ‌زده روبرو می‌شده‌اند. به مرور انسان توانست دانش و توانایی سنجش زمان را با دقت افزون‌تر به دست آورد و قراردادهای اجتماعی وابسته بدان را وضع کند.

جدای از تعریف‌های متفاوت و متنوعی که در طول تاریخ برای نوروز وجود داشته است، دو تعریف از نوروز کاربرد بیشتری داشته است: نوروز طبیعی و نوروز تقویمی.

نوروز طبیعی، روزی است که در آنروز خورشید به نقطه اعتدال بهاری برسد. برای تشخیص نوروز در این تعریف، ارتفاع خورشید را در روزهای نزدیک به اعتدال بهاری اندازه‌گیری می‌کرد‌ه‌اند تا هنگامی که ارتفاع خورشید به هنگام ظهر حقیقی برابر با عرض جغرافیایی ناظر شود. روش دیگر برای تشخیص نوروز، ساخت سازه‌ها و شاخص‌های خورشیدی بوده که بتوان از روزنه‌ها یا فاصله میان پایه‌های آن، طلوع خورشید نوروزی یا خورشیدی که میل آن صفر درجه شده است را تماشا کرد و رصد نمود. بدیهی است که در چنین شیوه‌‌هایی، آغاز سال نو (اگر مبدأ سال اعتدال بهاری بوده باشد) الزاماّ همزمان با نوروز تقویمی نیست. برای مثال، نوروز سال 1389 بنا به تعریفِ نوروز طبیعی، برابر است با روز بیست و نهم اسفند 1388.

ادامه نوشته

یادداشت های روزانه 22

جشن اردیبهشت گان فرخنده باد

 

برای دیدن توضیحات این جشن بزرگ اینجا را کلیک کنید