جاذبه های گردشگری کاشان

معرفی کاشان

شهرستان كاشان با وسعت 9647 كيلو متر مربع و جمعيت 335875 نفر از توابع استان اصفهان بوده و از نظر جمعيت دومين شهرستان اين استان به حساب مي ‌آيد. كاشان داراي چهار بخش (مركزي، قمصر، نياسر و برزك) بوده و داراي پنج شهر (كاشان، قمصر، نياسر، جوشقان و برزك) مي باشد.
اگر به شما بگويند كاشان يكي از اولين مراكز تشكيل تمدن انساني بوده است، چندان تعجب نكيند. طبق حفاريات باستان شناسي در تپه هاي سيلك كاشان، سابقه حضور بشر در اين منطقه به 5 تا هفت هزار سال پيش از ميلاد باز مي گردد. اما بايد اذعان كرد كه تاريخ اين شهر مملو از نابساماني است:
در نيمه دوم قرن نهم و نيمه اول قرن دهم اين شهر، شهرت بسياري داشت و يك شهر پر جمعيت به شمار مي رفت اما زلزله قرن دهم، كاشان و بازار آن را ويران كرد. در قرن 11 و در دوره صفويه براي دومين بار به همان درجه از ترقي نائل شد و مانند اصفهان با شهرتي بسيار همراه گرديد، اما با بروز زلزله اي بسيار شديد در سال1192 هجري قمري دوباره ويران شد.
كاشان در زمان سلجوقيان رو به رونق نهاد و در زمان قره قويونلوها دوباره ترقي كرد. تا جايي كه محل توجه دانشمندان شد، بعد از كريم خان زند و بعد از زلزله اي كه در زمان قاجاريه رخ داد كاشان دستخوش نابساماني و منازعات محلي شد و از اين جهت زيان هاي فراوان ديد.
با اين همه كاشان همواره در طول تاريخ شهري با اهميت و زنده بوده است و همچنين به زندگي ادامه مي دهد.
 
خانه طباطبائی ها


تاريخ كاشان:
در دوران باراني بين آخرين دوره هاي يخچالي (زمين شناسي) به نظر مي رسد در مركز ايران درياي پهناوري گسترده بود. اين دريا با شروع عهد خشكي به تدريج كوچك و خشك شد كه اكنون در محل آن كوير بزرگ مركزي برجاست و بشر در دوره استقرار در روستاها در اطراف اين محل اسكان يافته است چنان كه قديمي ترين تمدن را مي توان در حاشيه هلالي شكل كوير يافت. يكي از قديمي ترين تمدن هاي اين حاشيه تمدن سيلك است. تپه هاي موسوم به سيلك واقع در 2 كيلومتري جنوب غربي كاشان يكي از كهن ترين مراكز استقرار بشر در فلات مركزي ايران به شمار مي آيد. حدود هفت هزار سال پيش مردم سيلك پايه و اساس تمدني را بنيان نهادند كه در دوره هاي مختلف پيشرفت شاياني را بدست آورد. نشانه هايي از اين پيشرفت و ترقي را مي توان در آثار سفالين و اشياء مسي و مفروغي بدست آمده از اين تپه ها (تپه هاي شمالي و جنوبي سيلك) كه امروزه زينت بخش اكثر موزه هاي معتبر ايران و جهان است، مشاهده كرد.

دیدنی های اصفهان

  استان اصفهان در مرکز ایران و بین مدارهای ۳۰ درجه و ۴۳ دقیقه تا ۳۴ درجه و ۲۷ دقیقه عرض شمالی و ۴۹ درجه ۳۶ دقیقه تا ۵۵ درجه و ۳۱ دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبدا قرار دارد.

  استان اصفهان از شمال به استانهای مرکزی،قم و سمنان و از جنوب به استانهای فارس و کهکیلویه و بویر احمد و از شرق به استان یزد و از غرب به استانهای لرستان و چهار محال بختیاری محدود است.گستردگی این استان حدود ۱۰۷۰۴۴ کیلومتر مربع و در حدود ۷ درصد مساحت کشور را در بر می گیرد.

اصفهان

 

 شهر اصفهان‌ مركز استان‌ است‌. بر اساس‌ آخرین‌ تقسیمات‌ كشوری‌، شهرستان‌های‌ استان‌ اصفهان‌ عبارتند از: آران و بیدگل ، اردستان ، اصفهان ، برخوار و میمه ، تیران و کرون ، چادگان ، خمینی‌شهر ، خوانسار ، سمیرم ، شهرضا ، سمیرم سفلی ، فریدن ، فریدون‌شهر ، فلاورجان ، کاشان ، گلپایگان ، لنجان ، مبارکه ، نائین ، نجف‌آباد و نطنز . در آبانماه 1375، جمعیت‌ استان‌ اصفهان 3,926,273 نفر بوده‌ است‌. از این‌ تعداد 74/30 درصد در نقاط‌ شهری‌ و 25/67 درصد در نقاط‌ روستایی‌ سكونت‌ داشته‌ و بقیه‌غیر ساكن‌ بوده‌اند.

  آب‌ و هوای‌ استان‌ اصفهان‌ به طور كلی‌ معتدل‌ خشك‌ است‌، حداكثر درجه‌ حرارت‌ آن‌ در گرم‌ترین‌ روز تابستان ۴۰.۶ درجه‌ و حداقل‌ درجه‌ حرارت‌ آن‌ در سردترین‌ روز زمستان ۱۰.۶درجه‌ و متوسط‌ درجه‌ حرارت‌ سالانه‌ آن۱۶.۷درجه‌ سانتی‌ گراد ثبت‌ شده‌ است‌.متوسط‌ میزان ‌بارندگی‌ سالانه‌ آن‌ نیز ۱۱۶.۹ میلی‌متر گزارش‌ شده‌ است‌. شهر اصفهان‌ از نظر آب‌ و هوا ممتاز و فصول‌ چهارگانه ‌منظمی‌ دارد و آغاز و پایان‌ هر فصل‌ آن‌ به خوبی‌ مشهود است‌.

ادامه نوشته